O die soektog na die regte skoene. Wat 'n dag was dit nie. Ons begin vroeg op die Saterdagmore. Draf drie sentrums deur en elke keer NIKS. Geen skoen wat voldoen aan my dogter se standaarde of die prentjie in haar kop nie. Later kon ek nie meer nie en het 'n paar vrae in my kop gedraai:
- Sou ek minder moeg geword het as ek nie daai baie kilos weer opgetel het nie?
- Hoekom sit winkels altyd die skoene aan die agterkant van die winkel. Teen die derde sentrum het ek so in die deur van die winkel gestaan en op 'n afstand probeer scan of daar iets van waarde op die skoenrak was.. Meestal moes ons die afstand loop tot daar net om te sien daar is toe niks. Ag tog.
- Hoekom word silwerskoene net in fyn sandaaltipeskoentjies gemaak? So NIE my dogter se smaak NIE.
- Hoekom is die hedendaagse sentrums so groot?
- Later het die vrae nie eers meer oor skoene gegaan nie..
- Hoekom lyk ek so sleg in die weerkaatsings?
- Waneer het ek so oud geword as ek my eie oog in 'n spieël vang.. Miskien lyk gatvolmense oud.
- Hoekom moet my seun so irriterend wees? Vergeet om te sê dat die ouboet ook moes saamkom.
En toe gebeur die wonderwerk. Ons kry skoene. In 'n piepklein winkeltjie waar ek soos 'n ou fossiel uitgestaan het. 'n Weird winkel met weird musiek en weird skoene. So nie ek nie , maar so defnitief my dogter! 'n Weird paar silwer skoene tussen baie ander wat ook maar suspieus gelyk het. Sy pas aan en paradeer in 'n baie klein ruimtetjie rond. Lyk vir my soos 'n paar glinsterende yskaatse , maar my dogter is hoogs in haar skik. Net wat sy wou gehad het! Die dag is verby, ons kan maar huistoe gaan. Haleluja.
Die befaamde matriekafskeidskoene
